Uçurum

Beklentilerini kendinde bulan bir meçhul...11 dakika


Uzun bir yoldu benimki… Yürürken yanımda insanlara dair umutlarım ve hayallerim vardı. Kendimi bu umutlar ve hayaller sayesinde güçlü kıldım. Hayatımı böyle anlamlı hale getirdim. Bunları yaparken kendimi asla fark etmeden yürüdüm ve yürüdüm…

Günlerden bir gün yürürken, bir uçuruma denk geldim ve aşağısı bir dipsiz kuyu misali uçurumdan aşağıya yuvarlandım.

Düşerken büyük bir gayretle oradaki dal parçasına tek elimle sımsıkı tutundum. Tüm kuvvetimle direndim. Umutluydum, umudumu yitirirsem orada düşmeyi beklemeden öleceğimi biliyordum. Bu yüzden sadece umut ettim, bekledim…

Bir elim daima boştaydı beklerken… O elim, bir gün bu uçurumdan kurtulmamı sağlayacak kişiyi beklemekten asla usanmadı. Bu yüzden oradaki dal parçasına daima tek elimle tutundum.

Bekledim, bekledim… Beklerken güçlendiğimi fark ettim. Kendi kendimi bulmaya başladım. Zaman uzadıkça kendi kendime yetmem gerektiğini acı da olsa anladım… 

Diğer elimle kaya parçalarına uzanmaya çalıştım. Yukarıya doğru tırmanmanın bir yolunu bulmam gerekti. Boştaki elimle sürekli denedim, denedim… Bu denemelerim başlarda oldukça acı vericiydi fakat her denediğim vakit biraz daha yukarı tırmandığımı anladım. Acı verse de kimseden medet ummadan kendi başıma devam etmem gerektiğini fark ettim.

Bu denemeleri yaparken boşa kaybettiğim onca zamanı düşünmeden de edemiyordum. Çünkü çabalarken bile oradan kurtulmam için kimse gelmiyordu. Hem iç çekiyordum hem de yorulmadan bıkmadan tırmanmaya çalışıyordum…

Zaman geçiyordu. Günler, aylar birbirini kovalıyordu. Ben yorulmadan yukarıya çıkmak için uğraşıyordum, ufukta bir insan silüeti bile belirmiyordu…

Bu durum beni öğrenilmiş çaresizliğe sürüklüyordu. Yukarıya doğru çıkarken iç çekişlerim azalıyor, artık sadece "Kendimi kurtaramazsam yok olup giderim." diye düşünüp duruyordum. 

Bu düşünceler beni bir taş misali kaskatı yapıyordu. İçimdeki duygular, düşünceler gerçeklere birer birer yenik düşüyordu. 

Günler geçtikçe duygularımı artık hissetmemeye başladım. Amacım sadece kendim olmuştu. Gözlerim ufuklara dalmaktan vazgeçmişti artık. Onlar da en az ellerim kadar yorulmuştu. Uzaklara bakıp da kimseyi görememek, fiziksel yorgunluktan beterdi…

Tırmanırken yorulduğum her an kendi kendimi dinlendirecek olmam, işin bir başka acı veren tarafıydı. Yaradılış öyledir ki, insan en çok birisinde dinlendiğinde huzur bulur. Bu huzuru kendimde bulmak daha doğrusu buna mecbur edilmek biraz üzücüydü fakat mecburdum… Eğer gözlerim ufuklara dalarsa kaybedecektim. Bu yüzden dinleneceksem de yorulacaksam da kendi başıma başarmalıydım. 

İçimde yaptığım bütün muhakemeler beni realist ve olgun biri haline dönüştürüyordu. Robottan veya makineden farksız bir hale bürünüyordum belki ama bu durumu kabullenmeye başlamak kurtuluşumun bir müjdesi gibiydi. Bu müjdeler beni daha da hızlandırdı.

Yukarıya doğru artık daha hızlı ilerliyordum. Sonunda kendimi bulmuştum. Sanırım ben artık buydum. Beklentilerini kendinde bulan bir meçhul…

Sonunda en tepeye ulaştım. Aşağıya eğilip baktığımda eskisi kadar korkmuyordum. Ellerim yara bere içindeydi ama acımıyordu. Çünkü bu zafer bana aitti. Eğer birisi bana yardım etmiş olsaydı bu zaferi beraber üstlenecektik ama ben her şeyi kendim başarmıştım. 

Düşünüyordum, en başta ne idim şimdi ne olmuştum. Düşüncelerim nasıl değişmişti, beklentilerim nasıl farklılaşmıştı bunları düşünürken bile kendime inanamıyordum. 

Bir an durdum. Bir kez daha bu uçurumdan düşsem ve bir dal parçasına tutunsam ne olurdu diye aklımdan geçirdim ve hemen cevabını buldum. İnsanlardan bir şey beklesem, kaybederdim… 

Bunu anlamış olduğumu hissedince yüzümde hafif bir tebessüm oluştu. Sonunda doğru yolu bulmuştum. Eğer bu hikâye güzel bir son istiyorsa bu benim sayemde gerçekleşecekti. Kimseye muhtaç olmayışım tüm duygulardan öteydi…

Zaman akıp gidiyordu… Gözlerim artık ufuklara bakmayı unutuyordu… Tamamen vazgeçiş bu olsa gerekti. Artık ben, eski ben değildim…


Beğendin mi? Arkadaşlarınla paylaş!

Anıl Pakoğlu<span class="bp-verified-badge"></span>

0 Yorum

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Choose A Format
Personality quiz
Series of questions that intends to reveal something about personality
Trivia quiz
Series of questions with right ve wrong answers that intends to check knowledge
Story
Formatted Text with Embeds ve Visuals
Video
Youtube ve Vimeo Embeds
Audio
Soundcloud or Mixcloud Embeds
Image
Photo or GIF