Dünyayı Dert Edinmek…

Ben insanlara yük olan bir meçhulüm...7 dakika


Bilmem neden varım bu cihanda? Nedir gayem, nedir niyetim… Şunu bilir şunu söylerim sadece: Ben insanlara yük olan bir meçhulüm…

Teşekkür ederim dünya, bana dert yükü olduğunu hatırlattığın için. Bana sadece kötü yüzünü gösterdiğin için. Zormuş sana ayak uydurabilmek. Seninle başa çıkabilmek, senden bekleneni bulabilmek koca bir imkansızlıktan ibaretmiş…

Sinir mi üzüntü mü içimdeki çözemiyorum. Çözebildiğim bir şey var, o da insanın kendisine verdiği zararı kimsenin ona veremeyeceği…

Düşündükçe doluyorum, taşıyorum… En sinir bozucu olan tarafı, bir sonuca ulaşamıyorum. Kendi kendimle savaşıyorum. 

Yoruldum… Olan şeylerden değil, her şeyi dert edinip, boş verip geçemediğim için… Bunlara sebep olan her bir insana izin verdiğim için… 

Her zaman söylüyorum ve sanırım ölene dek söylemeye de ısrarla devam edeceğim. Yalnızlık gerçekten bir insan için büyük nimet. Bir insana hayatta en iyi gelecek şey yalnızlık. Bunun aksini iddia eden birisi hayatın cidden ne demek olduğunu henüz öğrenememiştir, eminim…

Bir düşünün… Sizi sadece sizle kaldığınızda kim üzebilir? Sımsıkı örülü duvarlarınıza siz istemezseniz kim zarar verebilir?

Başka birine yük olduğunuzu bilerek yaşamak bu duygunun en büyük düşmanıdır. O, sizi koşulsuzca kabullenir ve bağrına basar. Onun böyle şefkatli olduğunu gördüğünüzde herkesin koca bir yalandan ibaret olduğunu anlarsınız…

Yalnızlığın en özel dostlarından birisi duvarlardır. Onlar o kadar anlayışlıdır ki siz anlattıkça minnetsizce sizi susup dinler. En gizli, en özel sırlarınızı içinde tutar. Ona yük olduğunuzu size hissettirmez. Sadece usulca dinler…

Hayat böyle bir şey işte… İnsanlarda bulamadığınızı nesnelerde aramanıza sebep olacak kadar sizi üzebilen bir olgu, bir mefhum…

Uzun lafın kısası, bu hayat benim için koca bir yenilgi, yalnızlık da koca bir teselli… Varsın, gideceği yere kadar gitsin. Yok bir uğraşım, yok bir çabam iyi bir şey olması için… Bundan sonra ver yansın! Sonuçta bu hayatı umursayan, dert edinen de göçüyor, boş veren de…

Ne demiş Ahmet Kaya;

Ey gönül gene bu gece kederin geceden yüce

Gel susalım beraberce, böyleymiş kara yazımız…


Beğendin mi? Arkadaşlarınla paylaş!

Anıl Pakoğlu<span class="bp-verified-badge"></span>

0 Yorum

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Format Seç
Kişilik Testi
Kişilik hakkında bir şeyler ortaya çıkarmayı amaçlayan bir dizi soru
Bilgi Yarışması
Bilgiyi kontrol etmeyi amaçlayan doğru ve yanlış cevapları olan bir dizi soru
Genel İçerik
Embed'ler ve Görsellerle Biçimlendirilmiş Metin
Video
Youtube, Vimeo veya Vine Embed içerileri
Ses
Soundcloud ve Mixcloud Embed'leri
Görsel
Fotoğraf veya GIF