Ben Bile Olamıyorum

7 dakika


Ben Bile Olamıyorum


Diğer ‘Edebiyat‘ içeriklerine ulaşmak için tıklayın.


Üç gün önce yenilmiş ekşi bir elmanın kokusu, ucuz parfüm gibi sinmişti hep kağıtlara. Bir ışık huzmesi, bilmem kaç senesinden kalma delikli perdemin o yırtık çürü kumaşında cenk eder gibi zorluyordu ıssız odama girmek için.  Her şeye rağmen kazanmış bir sokak lambası ışığı göz kapaklarımda. Ardımda terk edilmiş bir ruhun geriden gelen adımlarının sesi var. Mutluydum evet. Her şeyden önce hürdüm ben. Bireydim. Tektim. Birdim. Evet bir kişiydim artık ben. Bir…
Bu denli avutmalı kabullenişlerim ne zaman bitecek bilmiyorum ama artık yalnızlığımın her zerresi ile baş başaydım. Az önce bir yüzü kara ile gitti yüreğim. Bir dili kezzap, bir gözü ahu ile…
Yarının geleceğini biliyordum bugünden. Öyle saatlerce düşünmedim geceyi silen aydınlığı. Düşünemezdim de zaten. Benim aklımda ruhumda pek çalışmaz öyle ince hesaplara. Sürüklenirim sadece beni akıntısına alet eden zamana. Teslim ederim ruhumu Yahudi bir tüccara. İster alsın saklasın, ister alsın satsın akılsız bir adama. Sahi para edecek kadar da değerli miyim acaba?
Al işte yine girdim en az cevapları kadar saçma sorulara. Tekken bile kalamıyordum kendim ile baş başa.
Galiba onu da bu denli saçma sorularımla sıkmıştım. Gitmişti o da artık benden. Beni ben eden benliğimden. Şimdi kimsesiz mi olmuştum? Yalanlarımla oturup sabahı mı beklemeliyim yoksa mahsustan kapatıp gözlerimi uzanayım mı yatağıma? Ah dostum! Senide sorularımla sıkıyorum. Kapatalım bu bahsi. Biraz bana kendinden bahset öyleyse. Bana hal yarenliği yapan dostumu tanımak isterim. Mesela nereden geldin sen? Hangi uçan kuşun kanadının altındaki verimli toprağın ormanısın ?  Hangi gözü doymazın kurbanısın? Ne zaman bıraktılar tohumunu toprağa, ne zaman açtın gözlerini cihana, ne zaman ? Mesela güneşi gördüğünde ilk tepkin ne oldu? Ne düşündün hakkında? Sence de çok büyük ve yakıcı değil mi? Ben güneşi ilk gördüğümde ne hissettim bilmiyorum ama şu sıralar onu görmeye ihtiyacım var. karanlık ve gece üzerime yapıştı da sanki Züleyha’nın Yusuf’un gömleğini kavradığı gibi yakaladı, peşimi bırakmıyor. Her gece erken yatmak istediğimi ve sabahın varlığına şahit olmak istediğimi söylüyorum ama nafile. Bana aylardır düşman kesilen göz kapaklarım güneşi sarı bir yorgan bulutu ise beyaz bir yastık yapıyor. Sabahın vuslatına bir süredir erişemiyorum.
Neden bu kadar sabahı arıyorum bilmiyorum. Sanki yalnızlığıma dost mu olacak? Hayır. Aksine inatla vuracak kimsesizliğimi yüzüme. Biliyorum, biliyorum. Ben sadece düşünmekten kaçıyorum. Onu hatırlamaktan, beni neden bırakıp gittiğini, benden neden sıkıldığını, neden bensizliği tercih ettiğini bilmekten korkuyorum. Çünkü ben o gittiği günden beridir ben bile olamıyorum. Yooo vurguyu yanlış yapmadım evet. Bu defa gerçekten varlığımı bir bene dahi sığdıramıyorum.


Beğendin mi? Arkadaşlarınla paylaş!

Emine Akgül

0 Yorum

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Format Seç
Kişilik Testi
Kişilik hakkında bir şeyler ortaya çıkarmayı amaçlayan bir dizi soru
Bilgi Yarışması
Bilgiyi kontrol etmeyi amaçlayan doğru ve yanlış cevapları olan bir dizi soru
Genel İçerik
Embed'ler ve Görsellerle Biçimlendirilmiş Metin
Video
Youtube, Vimeo veya Vine Embed içerileri
Ses
Soundcloud ve Mixcloud Embed'leri
Görsel
Fotoğraf veya GIF